IMG_9217.jpggroeten.jpgIMG_3355.JPG120-2007_IMG.JPG

Texel

"Hè? Wat zeg je? Ik kan je niet verstaan, wacht even tot dat vliegtuig voorbij is! Zo. Dat is beter. Nou, wat wilde je zeggen?" Het is onze nieuwe realiteit. Gelukkig niet dagelijks, maar op bepaalde momenten zijn de vliegtuigen overduidelijk aanwezig. Meestal aan het einde van de middag en dan vooral in het weekend. Kennelijk is dat het tijdslot waarin de meeste vluchten van Zestienhoven vertrekken of juist aankomen.

Al zijn de laagovervliegende vliegtuigen zeker niet het eerste waaraan ik denk als ons wordt gevraagd hoe het nieuwe huis bevalt. Voorop staat het woongenot van een veel ruimer huis, waarin elk kind een eigen kamer heeft en we niet meer onze buik hoeven in te houden als we elkaar willen passeren in de gang. Een huis met een geweldige boekenkast waar ik alleen maar van kon dromen en met een riante tuin op het westen en dus altijd zon!

We wisten natuurlijk wel dat ons droomhuis (mét trapgevel) in de aanvliegroute van Zestienhoven staat - maar dat staan de kapitale villa's aan de Lamsrustlaan ook en daar komen de vliegtuigen nog net iets lager over. Aan de Rottekade stond ons een snelweg te wachten, al merkten we daar nog niet echt iets van. Dat kunnen we van de vliegtuigen hier niet zeggen. En dan schijnt het aantal vluchten deze zomer nog verder uitgebreid te worden met het aantal dat het afgelopen najaar niet doorging.

Noem het sentiment, noem het heimwee, maar daar hadden we aan de Rotte dus geen last van. Zoals we ook geen last hadden van een langsrazende stadsbus ieder uur. Ik realiseer me dat het nu net klinkt of ik niet helemaal achter onze beslissing sta om te verhuizen. Terwijl niets minder waar is. De ruimte in en om het huis en de luxe van vrijstaand wonen, zijn een absolute verademing. Al hebben we dan geen weids uitzicht en ook geen bootje meer voor de deur waardoor we ons aan de Rotte vaak in Friesland waanden, Bergschenhoek heeft zeker z'n charme. En, zoals onze middelste opmerkte toen we voor het eerst boodschappen deden op het pleintje om de hoek: 'Het lijkt hier op Texel."

Machteld Henzel – in 't Hout is zelfstandig tekstschrijver en verruilde met man en drie kinderen de Rottekade voor hartje Bergschenhoek. In haar vrije tijd tekent zij graag en trekt zij er vaak met het gezin op uit in hun Volkswagen camperbusje uit 1973.