Terbregseweg 68 (Onderduikers)

TW068a Small
Vanaf begin 1942 tot het einde van de oorlog heeft in de woning van Terbregseweg 68 een Joods gezin ondergedoken gezeten bij het echtpaar Henk en Cornelia de Boer. Het ging om een vader en moeder met hun zoon van 17 jaar. Als het veilig was dan verbleven zij op zolder maar bij bedreiging hielden zij zich verborgen in de kruipkelder onder de woonkamer. De huizen zijn erg gehorig en daarom moesten de onderduikers zich muisstil houden, zodat ze niet

ontdekt zouden worden door de buren die sympathiseerden met de NSB. Niemand in Terbregge behalve twee familieleden van de Ommoordseweg wist van het bestaan van de onderduikers. In de winter als ’s avonds de gordijnen dicht waren, konden ze met zijn zevenen in de huiskamer eten. Dat was in de zomer niet mogelijk, omdat dan de gordijnen open waren. Er werd met zeven personen gegeten en gedeeld van vier bonboekjes.

Het moeilijkste in die periode was niet de angst of honger, maar de verveling. Het enige dat af en toe beschikbaar kwam was een krant.  Op 16 januari 1945 was er ook in Terbregge een razzia voor de ‘Arbeitseinsatz’.  Er werd bovenaan de brug begonnen. De Duitsers bleken intussen alle verstopplekken te kennen en met bajonetten werd er door kasten in de kamer en suites gestoken en ook de kruipruimtes werden opengelegd. De ontdekking was nabij… Maar precies vier huizen voordat de Terbregseweg 68 aan de beurt was, stopte men op nummer 58.  Het was 17:00 uur en de Duitsers vertrokken. Zij zijn nadien niet meer teruggekomen om het werk te vervolgen. Dit was het angstigste moment van de hele periode. De gastfamilie en de Joden zijn door het oog van de naald gekropen.

TW068b Small